"การช่วยอาจารย์จอมปลอม รูมา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ: เจิ่นตัม จอห์น หวินห์ลอง เก่าอุ้ต ซาการ์รูมาการ์มาธา ฯลฯ ...) จากแดนชำระบาปอีกครั้ง”

"การช่วยอาจารย์จอมปลอม รูมา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ: เจิ่นตัม จอห์น หวินห์ลอง เก่าอุ้ต ซาการ์รูมาการ์มาธา ฯลฯ ...) จากแดนชำระบาปอีกครั้ง” คำยืนยันจาก มู่หยุน ในไต้หวัน (ฟอร์โมซา) สมาชิกของ สมาคมนานาชาติ อนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกนทุกคน) วันที่ 16 พฤษภาคม 2024 (พูดเป็นภาษาจีน)

ท่านอาจารย์เรียกฉันอีกครั้ง แล้วพูดว่า "เรายังจำเป็นต้องไป ไปช่วยรูมา อาจารย์จอมปลอมคนนั้น เขาคือคนที่พวกเรากับเหลาจื่อ ไปช่วยออกมาจากนรกแห่งหนอนพิษ เมื่อครั้งที่แล้ว เขาถูกคุมขังอยู่ ที่อื่นอีกแล้ว"

เมื่อเราไปถึงที่นั่น ฉันก็เห็นว่าเขา ถูกขังอยู่ในถ้ำมืด ที่มีประตูเหล็กอีกครั้ง คล้ายกับประตูในนรก แห่งแมลงมีพิษ จากครั้งแรก บริเวณโดยรอบ เต็มไปด้วยพลังงาน ปีศาจที่สกปรกและอึดอัด และมีการเสริมเหล็กอีกชั้นหนึ่ง ไว้ด้านนอก ประตูเหล็ก ไม่สามารถเปิดได้ หากปราศจากวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ฉันใช้ตะบองทองคำงัด เหล็กกั้นออกจนเกิด เสียง "แคล้ง" ดังลั่น จากนั้นก็ทุบประตู เหล็กด้านในพังเข้าไป ทันใดนั้นเอง แมลงมีพิษ หุ้มเกราะสีดำชั่วร้าย จำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออก มาจากถ้ำราวกับคลื่นยักษ์ คลานไปทั่วทุกหนทุกแห่ง เท่าที่สายตาจะมองเห็น เป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว! ฉันรีบสาดน้ำมันศักดิ์สิทธิ์ ลงบนพื้นทั้งหมด แล้วปล่อยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ จำนวนมากออกมา เผาแมลงพิษเหล่านั้น เปลวไฟส่งเสียงปะทุ และแตกดังสนั่น พร้อมทั้งปล่อย ควันพิษสีดำจำนวนมากที่ ทำให้หายใจไม่ออก ซึ่งฉัน ก็ยังคงดูดซับควันเหล่านั้น ด้วยหอยสังข์วังมังกรต่อไป

แต่ทำไมหอยสังข์วังมังกร จึงไม่สามารถดูดซับควันพิษ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เท่าครั้งก่อน? ฉันก็เลยเรียก สหายทางจิตวิญญาณและ ตัวตนศักดิ์สิทธิ์ของ มังกรฟ้า และนกฟีนิกซ์ไฟ เมื่อมังกรฟ้าผู้ทรงพลังและ นกฟีนิกซ์เพลิงมาถึง พวกเขาก็พ่นเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ ออกมาจากปากและดวงตา นกฟีนิกซ์กางปีก กระพือพัด เปลวไฟให้ลุกโชนยิ่งขึ้น พลังของพวกเขานั้นแข็งแกร่ง พอที่จะทำลายแมลงมีพิษหุ้มเกราะ สีดำได้อย่างรวดเร็ว ช่วยจัดการ กับพวกมันได้อย่างทันท่วงที

จากนั้น ฉันก็ส่งเครื่อง บดปีศาจเข้าไปในถ้ำ เครื่องจักรส่งเสียง ครืดคราดขณะทำลาย เหล่าปีศาจต่าง ๆ ที่อาศัยเต็มไปหมดในถ้ำ มันเปิดทางไปยัง สถานที่ที่รูมา ถูกคุมขังได้อย่างรวดเร็ว ฉันโกรธและไม่อยาก เห็นหน้าเขาอีกเลย ฉันจึง ฝากเขาไว้กับท่านอาจารย์ แล้วเดินออกไปข้างนอก ฉันพ่นไฟใส่แมลงพิษหุ้ม เกราะสีดำที่เหลืออยู่ และเผาพวกมันจนหมด ควันดำนั้น กลิ่นเหม็นมาก! จากนั้นฉันก็ยืนรออยู่ตรงนั้น

รูมาผู้ชั่วร้ายผู้นี้ ถูกจองจำในแดนชำระบาป เป็นครั้งที่สอง เขาไม่สมควรได้รับความเห็นใจใดๆ ทั้งสิ้น! ไม่นานหลังจากนั้น ท่านอาจารย์ก็ลากเขา ออกมาจากถ้ำ ทั่วทั้งร่างกายของเขา เต็มไปด้วยตุ่มหนอง และแผลบวมแดง โดยมีแมลงมีพิษ กัดกินเนื้อ อยู่ใต้ผิวหนัง ถึงแม้จะไม่รุนแรงเท่ากับ สิ่งที่เกิดขึ้นกับปีศาจสาวอ้วน เอาหลัก (เวียดนาม) ก่อนหน้านี้ แต่มันก็ยังน่าสยดสยองอยู่ดี เขาคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดและ อ้อนวอนขอความช่วยเหลือ

ฉันตะคอกใส่เขาอย่างโมโห “ถ้าแกเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่จริง อย่างที่แกอ้าง และแกทรงพลังมากขนาดนั้น ก็กรีดผิวหนังตัวเอง แล้วรักษาตัวเองซะสิ แทนที่จะมาขอร้องท่านอาจารย์! กรรมของแกมากมายเกินกว่าจะวัดได้ แกควรสำนึกผิดอย่างจริงใจ ต่อความเดือดร้อนทั้งหมด ที่แกก่อให้แก่กลุ่มผู้ศักดิ์สิทธิ์ และต่อการสร้างกรรม มากมายให้แก่ท่านอาจารย์ และพวกเราทุกคน!”

เขาร้องไห้อย่างขุ่นเคืองและพูดว่า “ทำไมอาจารย์ถึงเป็น ปรมาจารย์ผู้รู้แจ้งได้ แต่ฉันกลับเป็นไม่ได้ล่ะ? มันต่างกันอย่างไร? ท่านอาจารย์ตัวเล็กมาก และฉันก็ดูไม่ด้อย ไปกว่าท่านเลย ทำไมฉันถึงเป็นปรมาจารย์ ผู้รู้แจ้งไม่ได้? ท่านประทับจิตให้ผู้คนได้ และฉันก็ทำได้เช่นกันแน่นอน เราทุกคนเป็นพุทธะไม่ใช่เหรอ? งั้นทุกคนก็ควรจะสามารถ ประทับจิตให้คนอื่นได้!”

เมื่อได้ยินตรรกะที่ไร้ยางอาย และบิดเบี้ยวของปีศาจ ฉันรู้สึกว่ามันไร้สาระ และน่าขันอย่างที่สุด ฉันตำหนิเขาว่า “แกไม่แสดงความสำนึกผิดเลย แม้แต่น้อย นั่นคือเหตุผลที่แกตกลงไป ในนรกของ แมลงมีพิษอีกครั้ง แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ แกเข้าใจระดับจิตวิญญาณ ของแกเองแล้วไม่ใช่หรือ? แกทำบาปแล้วยัง คาดหวังให้ท่านอาจารย์ มาตามเช็ดล้างให้แกอีก ช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน!”

ดูเหมือนเขาจะยังไม่มี ความสำนึกผิดแม้แต่น้อย จากนั้นฉันจึงรายงานให้ ท่านอาจารย์ทราบและเสนอแนะ ว่า “ท่านอาจารย์ สำหรับ คนแบบนี้ เราควรหยุด ช่วยเหลือเขาและส่งเขากลับ ไปที่คุกปีศาจดีไหมคะ? มิเช่นนั้น หากเขาหนีออกมาได้ อย่างปลอดภัย เขาจะแสร้งทำ เป็นอาจารย์ปลอมและประทับจิต ให้คนอื่นต่อไป ไม่ใช่หรือ?” อาจารย์ถอนหายใจและหลั่งน้ำตา ก่อนจะเงียบไป... ฉันพูดด้วยความไม่พอใจว่า “เราปล่อยเขาไปไม่ได้! ถ้าเราปล่อยเสือ กลับไปบนภูเขา มันก็จะออกมา ทำร้ายผู้คน!”

ท่านอาจารย์กล่าวว่า “เขาน่ากลัวยิ่งกว่า เสือเสียอีก! เมื่อเสือกินคนเข้าไป มันยังคายกระดูกออกมา แต่เขากลับทำร้าย ผู้คนอย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่เหลือ แม้แต่กระดูก!” ฉันบอกว่า “คราวหน้าอย่าเรียกฉัน เพื่อช่วยเหลือเขาอีกเลยค่ะ ฉันไม่ชอบคนที่ ไม่มีความสำนึกผิด ท่านอาจารย์ ท่านเห็นความสำนึกผิด แม้เพียงเล็กน้อยในตัวเขาบ้างไหม? ไม่มีเลยแม้แต่น้อย!”

ท่านอาจารย์หลั่งน้ำตาด้วย ความสงสารอีกครั้งแล้วกล่าวว่า “เขาทำร้ายผู้คนมากมาย และฉันไม่อาจทนเห็นคนเหล่านั้น ต้องทนทุกข์ทรมานได้ แต่ถ้าฉันไม่ช่วยเขา ให้พ้นจากนรก สติสัมปชัญญะทางกายของเขา จะยิ่งมืดมนลงไปอีก เพราะเขาอยู่ในนรก ทำให้การตื่นขึ้นมาของเขา ยากยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้นฉันจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องดึงเขาออก มาจากนรกครั้งแล้วครั้งเล่า และให้โอกาสเขาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน เป็นความจริงที่ว่าเขา ไม่แสดงความสำนึกผิดใด ๆ เลย” ฉันตัดสินใจที่จะสั่งสอนเขา แต่ฉันไม่อยากให้ มือสกปรก ดังนั้นฉันจึง เสกสรรค์รองเท้าแตะขึ้นมา ฉันคว้ารองเท้าแตะแล้ว ตบหน้านายรูมา จอมหลอกลวง อย่างแรงสี่ห้าครั้ง จนแก้มของเขาแดงและบวม หวังว่ามันจะ เป็นการเตือนสติเขา!!

ในขณะนั้น ท่านอาจารย์ได้ แปลงร่างเขากลับมาเป็น ชายสวม หมวกเอาหลัก (เวียดนาม)สีน้ำเงิน และชุดเอาหลัก (เวียดนาม) แบบดั้งเดิมแล้ว และกำลังจะส่งเขา กลับไปอีกครั้ง ความเมตตาของท่านอาจารย์นั้นไร้ขอบเขต!

ในทุกยุคสมัย ปรมาจารย์ ผู้รู้แจ้งอย่างแท้จริง ผู้ซึ่งครอบครองพลังอำนาจสูงสุด ในการปลดปล่อย ผู้คนจากพันธนาการแห่งสามภพนั้น หายากยิ่งนัก ในปัจจุบัน ผู้ที่สืบทอดสายธรรมแห่ง หนทางสู่การหลุดพ้น อย่างแท้จริงคือ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ โปรดรับชม โทรทัศน์สุพรีมมาสเตอร์ ให้บ่อยขึ้น เพื่อเรียนรู้ เพิ่มเติมเกี่ยวกับคำสอนอันสูงส่ง ของท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ เหนือสิ่งอื่นใด อย่าแอบอ้าง เป็นครูจากสวรรค์และนำพา ผู้อื่นไปในทางที่ผิด โดยไม่คิดหน้าคิดหลัง จนสุดท้ายตัวเองต้องติดอยู่ ในแดนชำระบาปโดยไม่รู้ตัว!

รายชื่อชื่อจริงและชื่อปลอม ของ เจิ่น ตัม (รูมา):

ทอม วัน เจิน (ชื่อเกิด)

จอห์นเซนต์ (ชื่อตามกฎหมายปัจจุบัน และใช้ในหนังสือเดินทาง)

กูรูจี ซาการ์รูมาการ์มาธา (ชื่อที่เขานิยมใช้ในปัจจุบัน)

เจิ่น ตัม

เจิ่น วัน ตัม

เจิ่น วัน อุต

หวินห์ลอง

เจิ่น อุ้ต หวินห์ลอง

ตัม เจิ่น

ทอม เจิ่น/ ทอมเจิน

มาสเตอร์เจินตัม

เจิ่น เยิน ทอม

เจิน เยน ทอม

เก่า อุ้ต

รูมา

มาสเตอร์ รูมา

รูมา จอห์นเซนต์

มาสเตอร์ รูมา จอห์นเซนต์

มินห์ ซือ รูมา

มินห์ ซือ เจิ่น ตัม

กูรูจี รูมา

โอม รูมา

ซาการ์รูมาการ์มาธา

ฯลฯ...

ไม่ไปสวรรค์ : เพราะความทุกข์ ของคนอื่นไม่เกี่ยวกับคุณ ใช่ไหม?

เราเป็นมนุษย์ ไม่ใช่ปีศาจที่โหดร้าย เลือกวีแกนเพื่อช่วยชีวิตคุณ และช่วยโลก

ศิษย์แต่ละคนของท่านอาจารย์ มีประสบการณ์ทางจิตวิญญาณภายใน และ/หรือพรจากโลกภายนอกที่ คล้ายคลึงกัน แตกต่างกัน หรือมากกว่ากัน นี่เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนเท่านั้น โดยปกติแล้วเราจะเก็บเรื่อง เหล่านี้ไว้เป็นความลับ ตามคำแนะนำของท่านอาจารย์

สำหรับคำบอกเล่าประสบการณ์เพิ่มเติม สามารถดาวน์โหลดได้ฟรี โปรดไปที่ SupremeMasterTV.com/to-heaven