รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ในตอนนี้ ท่านอาจารย์ สนทนาเรื่องดนตรี และจิตวิญญาณ ตลอดจนความเป็นไปได้ ในการจัดรายการมอบรางวัล ด้านความบันเทิงฉันชอบฝน เพราะสายฝน เปรียบเสมือนสารที่ ส่งลงมาจากสวรรค์ เมื่อฝนตก มันก็ เปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อม สวรรค์และโลกเข้าด้วยกัน ฉันชอบฝนมากจริง ๆ บ่อยครั้งที่ฉันฟังเสียงฝน และรอคอยฝนพร้อมกับ เหล่าศิษย์ของฉัน นั่นคือเหตุผลที่ฉันเขียนเพลงนี้ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน โปรดนึกถึงฉันเมื่อสายฝนโปรยปราย ที่รัก... ฉันไอมา หลายเดือนแล้ว เสียงนั้นคงดังจนแสบแก้วหูแน่ ๆ (ไม่ครับ เสียงของท่านดีมากครับ ท่านอาจารย์) (เสียงของท่านเพราะมาก) โอ้พระเจ้า ฉันไอหนักมากเลย! (เสียงของท่านเพราะมาก ท่านสามารถร้องได้ทั้ง โน้ตต่ำและโน้ตสูง)คุณคงรู้ว่าฉันคงเหงาแค่ไหน สายฝนปลุกความทรงจำเกี่ยวกับบ้าน ที่อยู่ไกลแสนไกลของฉันขึ้นมา หวนรำลึกถึงก้อนเมฆ น้ำ และบุคคลนั้น“NGƯỜI” เขียนตัวพิมพ์ใหญ่ ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ "NGƯỜI" หมายถึง พระเจ้า หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ (ฟังดูดีนะครับ) อา ก็ประมาณนี้แหละ ยังมีอีกเยอะเลย (ใช่ วันนี้ท่านอาจารย์ก็เหนื่อยด้วย) (เอาล่ะ เราจะไปแล้วนะครับ) (ตกลง) จะพิมพ์หนังสือพิมพ์ใช่ไหม? (ขอบพระคุณมากครับ ท่านอาจารย์!) โอเค ไม่เป็นไรค่ะ (ขอบพระคุณครับ ท่านอาจารย์) ฉันมีเวลาน้อยมากจริง ๆ หรือถ้าคุณชอบดนตรี ฉันก็สามารถนั่งร้องเพลง และอ่านบทกวีให้คุณ ฟังได้ทั้งวันเช่นกัน ฉันชอบทำแบบนั้นมาก คุณชอบฟังการอ่านบทกวี หรือไม่? (ครับ ผมชอบครับ) คุณชอบบทกวีใช่ไหม? (ครัย แน่นอน เราชอบครับ) อา แสดงว่าคุณชอบมันสินะเพลงนั้น "Người Tình" (ที่รัก) อ่านออกเสียงเป็นบทกวีได้เช่นกัน (ครับ) โอ แล้วเพลงเอาหลัก (เวียดนาม) อีกเพลงล่ะ? "เมื่อพระองค์ทรงกระซิบข้างหูคุณ" ฉันเรียบเรียงเพลงนั้น ในสไตล์ทวิสต์ เป็นเพลงเอาหลัก (เวียดนาม) แต่เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ เป็นสไตล์ทวิสต์เมื่อพระองค์ทรงกระซิบเข้าหูคุณ เข้าหูของคุณ ๆ เข้าหูของคุณ เข้าหูของคุณ บทเพลงแห่งความรัก ตั้งแต่สมัยโบราณกาล สมัยโบราณกาล สมัยโบราณกาลเวลาคุณร้องเพลง คุณต้องมี ดนตรีประกอบ ถ้าไม่มีดนตรี... การร้องเพลงแบบนี้มันน่าเบื่อเกินไป คุณรีบร้อนอยู่หรือเปล่า? คุณอยากกลับบ้านใช่ไหม? (แต่ท่านยังไม่ได้ทานใช่ไหม?) เปิดเพลงและบรรเลงประกอบ ขณะที่ฉันร้องเพลงนั้น ขออนุญาตร้องเพลงทวิสต์ ให้ทุกคนฟังนะ(แต่ท่านอาจารย์ยังไม่ได้ทานใช่ไหม?) อะไรนะ? (ท่านอาจารย์ยังไม่ได้ทานอาหาร…) ไม่เป็นไร ฉันกินอาหารเพื่อให้สามารถ กินยาได้ ไม่ใช่เพราะ... ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ฉันไม่ได้... เป็นเพราะฉันไม่ได้กิน อาหารเป็นเวลา (ครับ) โดยปกติ ฉันกินอาหารวันละมื้อเดียว (ครับ) หนึ่งมื้อ หรืออาจจะเป็นหนึ่ง มื้อครึ่งหรือสองมื้อ ประมาณนั้นแหละ เพียงพอในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน ฉันตัวเล็ก จึงกินไม่เยอะ แม้แต่การตัวเล็กก็เป็นเรื่องยุ่งยากได้ใช่ไหม? แม้แต่เสื้อผ้าของฉันก็ยัง... อืม... (ขนาดเล็ก ขนาดเล็กที่สุด) ไซส์ S พิเศษ (เล็ก) และฉันก็ไม่ค่อยกินหรือดื่มอะไรมากนักด้วยคุณมีอะไรต้องทำไหม? ถ้าไม่ คุณนั่งตรงนี้สักพักก็ได้นะ โอเคไหม? ถ้าคุณยุ่งอยู่ก็ไม่เป็นไรเหมือนกัน (ไม่เลย ไม่ใช่เลย ครับ) ถง (…) ถง (…) (โอเค ชวนพวกเขามาเลย) ขอให้พวกเขาเตรียมถุงของขวัญ สำหรับทุกคน (โอเค โอเคครับ) ถง (…) รู้เรื่องนี้มากกว่า (โอเคครับ) (อันนี้สะดวกที่สุด ใช่ไหม?) (วิธีที่สะดวกที่สุด)ฉันจะทำเพลงทวิสต์ เพื่อเซอร์ไพรส์ สุภาพบุรุษเหล่านี้! คุณคิดว่าการฝึกฝนทางจิตวิญญาณ นั้นน่าเบื่อและจำเจใช่ไหม? การปฏิบัติธรรม ที่นี่สนุกจริง ๆ! (อันที่จริง ในสมัยโบราณ แม้แต่ขงจื๊อเองก็ให้ความสำคัญ กับพิธีกรรมและดนตรี) ใช่ ถูกต้อง ถูกต้อง ดนตรีสามารถเข้าถึงหัวใจ ของผู้คนได้ง่ายที่สุด (ดนตรีควรควบคู่ไปกับพิธีกรรม) ตอนนี้ฉันคิดว่าบางทีฉัน ควรจะเป็นนักร้องดีไหมนะ? ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมฟังเวลาฉันพูด งั้นฉันก็ร้องเพลงให้พวกเขาฟังดีกว่า ร้องเพลงนั้นให้เข้าใจจริง ๆ ใช่ไหม? (ใช่ครับ) มีเพลงดี ๆ มากมาย (ราคาค่อนข้างแพงใช่ไหม?) (ครับ) ใช่ (คีย์บอร์ดตัวนี้ ราคาแพงนะ รู้ไหม) ส่วนบทกวีเหล่านั้น คุณ สามารถตีพิมพ์บทใดก็ได้ที่ คุณต้องการ (ครับ) ฉันเขียนไว้อีก มากมาย แต่ฉัน ลืมไปหมดแล้ว เยอะมากเลย (มีผู้ที่สามารถช่วย จัดหาบทกวีของท่านได้ นั้นเป็น เหตุผลที่ท่านต้องการผู้ช่วยด้าน ประชาสัมพันธ์ครับ ท่านอาจารย์) โอ เข้าใจแล้ว (จัดเตรียมไว้ให้ทุกคน) ฉันเองก็มักจะลืมเรื่องต่าง ๆ เหมือนกัน(ท่านอาจารย์ได้ตีพิมพ์หนังสือ มากมาย) (เยอะมาก) ไม่ ลูกศิษย์ของฉันเป็นคนพิมพ์เอง (ครับ) ฉันแค่บรรยาย แล้วพวกเขาก็จะถอด เสียงและพิมพ์ออกมา (พวกเขายังพิมพ์ด้วยสี เจ็ดสีหรือแปดสีอีกด้วย) (จะมีหนังสือเล่มหนึ่ง คล้าย ๆ กับหนังสือพวกนั้น…) (อันที่อยู่ตรงนั้นใช้สำหรับ…) สำหรับสุภาพบุรุษทั้งสองนี้ใช่ไหม? (ใช่ครับ) โอเค เตรียมอะไรบางอย่าง... คุณเตรียมสิ่งนั้น... ถง (…) (ค่ะ เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว) เตรียมสิ่งที่แตกต่างออก ไปสำหรับทั้งสองคนนี้ ทั้งสองคนได้รับสิ่งนั้น ไปแล้วที่ไวกิกิ (ค่ะ) สองสิ่งนี้ควรจะแตกต่างกัน จากนั้นให้คนอื่นอีกสองคน เพิ่มอีกนิดหน่อย (โอเคค่ะ) หรือให้ชุดสำรองสองชุดนั้นกับเขา และคนอื่น ๆ ก็ได้รับแบบเดียวกัน แค่ให้ชุดเพิ่มอีกสองชุดกับสองคนนั้น เข้าใจไหม? (เข้าใจค่ะ) งั้นก็ทำแบบเดียวกับที่ ไวกิกิเลย เข้าใจไหม? คนที่อยู่ในฮาวายคุณหัวเราะอะไรอยู่? (ผมแค่รู้สึกตลก) หืม? (เธอดูมีความสุข) (บางทีเธออาจจะมีความสุขเพราะ เห็นท่านมีความสุขก็ได้ ท่านอาจารย์) โอเค (สูงขึ้นเล็กน้อย)บิน! กลับสู่สรวงสวรรค์... ไม่เป็นไร โน้ตสวยดี เอามาให้ฉันสิ เอามาให้ฉันหน่อยถ้าคุณรีบ โปรดแจ้งให้ฉันทราบด้วย (เรายินดีรับฟัง เพียงแค่ฟังก็พอ) คุณจะได้ฟังฟรีเลยล่ะ ต่อมา คุณอาจพูดว่า "ท่านไม่ยอมให้ฉันกลับบ้าน" โอเค ไม่เป็นไรโอเค งั้นเราจบกันแค่นี้เถอะ ลดระดับเสียงลงหน่อย อุปกรณ์นี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ โอเค ไม่เป็นไร ปล่อยมันไปเถอะ โอเค ตกลง โปรดอดทนรอสักหน่อยนะ คราวนี้ไม่ใช่ของจริง ต่อมา เมื่อฉันปล่อยเพลงออกมาแล้ว ฉันจะให้คุณ ตกลงไหม? (ครับ) เมื่อทำเพลงเสร็จแล้ว ฉันจะส่งให้คุณ (ซีดี) เมื่อมีวางจำหน่ายในรูปแบบซีดีแล้ว ฉันจะให้คุณหนึ่งแผ่น ได้เลย ไม่ ไม่ ลืมไปเถอะ นี่เป็นเพียงเวอร์ชัน ชั่วคราวเท่านั้นเอง รอจนกว่าฉันจะร้องเพลงถูกต้องก่อน (เราถ่ายรูปเหล่านี้เพื่อ ส่งให้ท่านอาจารย์ และ เราจะมีผลงานไปตีพิมพ์ด้วย) โอเค พวกเขากำลังเต้นรำอยู่หรือ? บอกได้เลยนะว่าเมื่อไหร่จะเริ่มร้องเพลงเมื่อพระองค์ทรงกระซิบข้างหูของคุณ เปิดเสียงดังขึ้นอีกหน่อย บทเพลงแห่งรักตั้งแต่ สมัยโบราณกาล... คุณร้องเพลงไม่เป็นเหรอ? ...ยุคโบราณเพลงนี้ต้องการเสียงประสานนักร้อง จำนวนมากถึงจะลงตัวและสนุกขึ้น ท่านรู้ ท่านรู้ว่าคุณเป็นใคร วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ ร้องเพลงเลยร้องไม่ค่อยดี ฉันจะร้องเพลงนั้นไม่ว่าจะเป็นยังไงคุณรู้ใช่ไหม ว่าคุณคือ สุดที่รัก สุดที่รักของ เหล่าดวงดาวบนสรวงสวรรค์ โอ้ ไม่นะ ไม่ วงดนตรีนี้แย่มาก ฟังดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยใช่ไหม? มันไม่ดีเลย (อาจเป็นเพราะ ไม่มีเอฟเฟ็กต์เสียงสะท้อน ซึ่งจำเป็นสำหรับการร้องเพลง) เข้าใจแล้ว ๆ นี่มันไม่ถูกต้อง เห็นไหม นั่นเป็นเพราะมัน ไม่มีเสียงที่มีระดับเสียงก้องกังวานไม่เป็นไร หยุดก่อน หยุดนะ นั่นจะทำให้ฉันเสียหน้า (ท่านอาจารย์จะเสียหน้า) ไม่ คนอาจคิดว่า ฉันร้องเพลงไม่เพราะ (กรุณาถือไมโครโฟนไว้ด้วยครับ ท่านอาจารย์) อา ช่างเถอะ เมื่อไหร่ล่ะ? (ท่านอาจารย์ โปรด จัดแสดงดนตรีให้ทุกคนได้ เพลิดเพลินด้วยครับ)(ทั้งสองคนนี้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ) ไม่เป็นไร (จะมีการมอบรางวัล ในสัปดาห์หน้า) โอ้ จริงเหรอ? พวกเขาต้องมีความสามารถมากแน่ๆ เลยใช่ไหม? (ท่านอาจารย์ บางทีท่านอาจจะมอบ รางวัลให้แก่ผู้ชนะเลิศ สำหรับ นักร้องที่ดีที่สุดก็ได้นะครับ) โอ จริงเหรอ? (ใช่ครับ) (ท่านอาจารย์อาจส่งรางวัลให้ แก่ผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง) (แน่นอน) (จากนั้นอาจารย์จะมอบสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ให้เราจับขณะยืนได้) ท่านสามารถส่งต่อให้เราเพื่อ นำไปส่งที่นั่นได้เลย…) โอเค โอเค ใช้ได้ (อย่าให้ของพวกนั้นเลย สิ่งเหล่านั้นไม่เกี่ยวข้อง กับงานบรรเทาทุกข์เลย) (ไม่ใช่ นั้นไม่ได้บริจาคเพื่อการกุศล) จริงเหรอ? งั้นก็ไม่ใช่เหรอ? ฉันไม่ควรให้สิ่งใดๆ เลยใช่ไหม? (ไม่ครับ) (อย่าดีกว่า) ทำไมล่ะ? ไม่ใช่เหรอ? ทำไมทุกคนถึงมี ความคิดเห็นแตกต่างกัน? ฉันควรทำอย่างไรต่อไป? ดังนั้น ฉันควรให้บางสิ่งหรือไม่? (เราแค่คุยกันเล่น ๆ แต่…) (หากท่านอาจารย์อยากให้ ก็ให้ ตอนที่ชุมชนคนเอาหลัก (เวียดนาม) ดำเนิน กิจกรรมเพื่อสังคม) (งานการกุศล) (ใช่ครับ งานการกุศล คนเหล่านี้ประสบความสำเร็จ ในฐานะนักร้องอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องให้ สิ่งใดเพิ่มเติมแก่พวกเขา) (อย่างไรก็ตาม เวียดนามโพสต์ ได้มอบถ้วยรางวัลไปหกรางวัล) (อันดับที่หนึ่ง สอง และสาม สำหรับผู้หญิง และอันดับที่หนึ่ง สอง และสามสำหรับผู้ชาย นั่นเป็นเพียงเรื่องบันเทิงเท่านั้น มันไม่ได้ช่วยพวกเขาจริง ๆ) (แต่ยังมีรายละเอียดมากกว่านั้น มีหลายสาเหตุด้วยกัน ผมได้ยินมาว่ามันเป็นแค่เรื่องสนุก ๆ) (เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็น แค่เรื่องสนุก) โอ (มันเป็นเรื่องส่วนตัวมากกว่า) (ทำไปเพื่อความสนุกเฉย ๆ) ปล่อยพวกเขาไปเถอะ แบบนี้ก็ยังดีกว่าอยู่ดี ดีกว่าปล่อยให้พวกเขา ไปทำเรื่องไม่ดี (นั่นก็เป็นสิ่งที่ พวกเขาทำอยู่ตลอดเวลา) (นี่เป็นสิ่งที่แตกต่างออกไป) (นั่นเป็นทางเลือกของพวกเขา พวกเขาต้องรับมือกับมันเอง) เอาล่ะ มาลงคะแนนกันเถอะ (นั่นขึ้นอยู่กับพวกเขา)เราควรจะมอบรางวัลนี้หรือไม่? ใครเห็นด้วยกับการ บริจาค โปรดยกมือขึ้น (ไม่ดีกว่า ผมขอโหวตไม่เห็นด้วย) โหวต "ไม่"? โอเค โอเค มันเป็นประชาธิปไตย ถ้าคุณบอกว่าอย่าให้ เราก็จะไม่ให้ จริง ๆ แล้วฉันกำลังคิด จะให้เงินพวกเขาอยู่ แล้วต่อไปล่ะ? ตกลง ถ้าคุณบอกว่าอย่าให้ เราก็จะไม่ให้ โอเค ฉันเป็นคนสบาย ๆ ถ้าคุณบอกว่าให้ ฉันก็จะให้ ถ้าคุณบอกไม่ ฉันก็จะไม่ ง่าย ๆ เลย (ท่านอาจารย์ จะดีกว่า ถ้าเอาไปให้หนังสือพิมพ์ ที่ยากจนเหล่านั้นแทน) หนังสือพิมพ์ฉบับไหนบ้างที่ยากจน (หนังสือพิมพ์ทั้งสี่ฉบับยากจน) หนังสือพิมพ์ทั้งสี่ฉบับจนหมดหรือ? (หนังสือพิมพ์ทั้งสี่ฉบับนั้น ยากจนหมดเลยครับ ท่านอาจารย์) โอเค งั้นก็ได้ (…) คุณสามารถให้เงินพวกเขา คนละหนึ่งพันดอลลาร์ได้ ใส่ไว้ในซองสีแดง (ตกลงค่ะ)คนทำงานสื่อสารมวลชนส่วนใหญ่ มักมีฐานะยากจนใช่ไหม? โดยทั่วไปแล้ว นักข่าวมีฐานะยากจน แต่เราก็มี... (ความยากจนเป็นกรรมของเราครับ ท่านอาจารย์) (นี่เป็นผลกรรม เราเลยยากจน) เรามีศักดิ์ศรี (ใช่ครับ) (ท่านรู้จักผม สุภาพบุรุษทั้งสองท่านนี้ เริ่มทำงานด้านสื่อสารมวลชนมา ตั้งแต่ก่อนหน้านั้นเสียอีก เราทำงานด้านสื่อสารมวลชน มาประมาณ 30 ปี แต่ ก็เลิกทำไปในภายหลัง) (เราทำแบบนั้นต่อไปไม่ได้แล้ว) เราทำไปเพื่อรักษาศักดิ์ศรี ไม่ใช่เพราะเรา... (แต่หลังจากนั้น เป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้ว…) เริ่มรู้สึกอยากทำอีกแล้วสินะ? (หลังจากหยุดพักไปนาน เราก็กลับมาเริ่มใหม่ทันที แต่พอเข้ามาแล้ว มันก็เป็นงานหนัก)Photo Caption: "สิ่งสวยงามทุกอย่างถูกสร้าง ขึ้นมาเพื่อเตือนใจ ทุกคนถึงบ้านที่แท้จริง!"
