جستجو
فارسی
  • English
  • 正體中文
  • 简体中文
  • Deutsch
  • Español
  • Français
  • Magyar
  • 日本語
  • 한국어
  • Монгол хэл
  • Âu Lạc
  • български
  • Bahasa Melayu
  • فارسی
  • Português
  • Română
  • Bahasa Indonesia
  • ไทย
  • العربية
  • Čeština
  • ਪੰਜਾਬੀ
  • Русский
  • తెలుగు లిపి
  • हिन्दी
  • Polski
  • Italiano
  • Wikang Tagalog
  • Українська Мова
  • دیگران
  • English
  • 正體中文
  • 简体中文
  • Deutsch
  • Español
  • Français
  • Magyar
  • 日本語
  • 한국어
  • Монгол хэл
  • Âu Lạc
  • български
  • Bahasa Melayu
  • فارسی
  • Português
  • Română
  • Bahasa Indonesia
  • ไทย
  • العربية
  • Čeština
  • ਪੰਜਾਬੀ
  • Русский
  • తెలుగు లిపి
  • हिन्दी
  • Polski
  • Italiano
  • Wikang Tagalog
  • Українська Мова
  • دیگران
عنوان
رونویس
برنامه بعدی
 

برای شناخت 'خدا'، باید خود 'خدا' باشیم، قسمت ۹ از ۱۱

جزئیات
دانلود Docx
بیشتر بخوانید
در این قسمت، استاد اعظم چینگ های توضیح می‌دهند که زندگیِ حقیقی، جاودانه است و تنها به این جسم فیزیکی محدود نمی‌شود.

("'از سوءرفتار جنسی بپرهیزید.' آیا این اصل روابط جنسی پیش از ازدواج را مستثنا می‌کند؟") ("'از رفتار جنسی نادرست بپرهیزید.' آیا این تعلیمی است که روابط پیش از ازدواج را شامل نمی‌شود...؟") پیش از ازدواج؟ نه. نه. وقتی کسی را دوست دارید، در باطن دیگر با او ازدواج کرده‌اید. ازدواج به آن تکه کاغذ بستگی ندارد. "پرهیز از سوءرفتار جنسی" یعنی فقط یک شریک داشته باشید. این برای شما خوب است. فعالیت جنسی باید برای هر دو مایهٔ شادی باشد و ازدواج و رابطهٔ عاشقانهٔ شما را تعالی بخشد. و اگر بی‌بندوباری کنیم، یعنی از این موهبت جنسی سوءاستفاده ‌کنیم، یعنی از این موهبت جنسی سوءاستفاده کنیم، این پیامدهای بسیار ناخوشایندی برای ما خواهد داشت - از نظر جسمی، عاطفی و معنوی. وقتی کسی را دوست دارید و با او تماس جسمی دارید، فرق دارد با زمانی‌که فقط از معبد 'خدا' برای یک تجربهٔ صرفاً فیزیکی استفاده می‌کنید. به عبارت دیگر، عشق‌ورزی، نه صرفاً رابطه جنسی. این متفاوت است. خب؟

("زندگی چیست؟") زندگی؟ نمی‌دانم. چه سؤالی، نه؟

خب، فقط می‌توانم به شما بگویم که زندگی حقیقی تنها در این بدن فیزیکی خلاصه نمی‌شود. زندگی حقیقی ابدی است و همواره ادامه دارد، از یک مرحله به مرحلهٔ بعدی، از یک حالتِ وجود به حالتی دیگر. اگر منظورتان از پرسش همین باشد. برای شناختن این زندگی حقیقی، باید به روشن‌ضمیری برسیم. وگرنه فقط به این وجود فیزیکی وابسته می‌شویم و فکر می‌کنیم پس از مرگ، دیگر چیزی نداریم و زندگی دیگری وجود ندارد.

("شما گفتید که می‌توانیم 'خدا' را لمس کنیم و حتی می‌توانیم او را ببینیم و احساس کنیم. می‌خواهم بدانم آیا شما آن تجربه را داشته‌اید. یا منظور از آن چه بوده است.") (شما گفتید که می‌توانیم 'خدا' را لمس کنیم، اینکه می‌توانیم به 'خدا' نگاه کنیم یا 'خدا' را بشنویم.) بله. ("می‌خواهم بدانم آیا شما چنین تجربه‌ای داشته‌اید؟") البته. ("و این برای شما چه معنایی داشته است؟") اگر خودم این تجربه را نداشته باشم، چگونه می‌توانم همین تجربه را به شما بدهم؟ اگر انگلیسی بلد نباشم، چگونه به شما بگویم که به شما انگلیسی یاد خواهم داد؟ هرچه به شما می‌گویم تجربهٔ شخصی است، و همچنین تجربهٔ هزاران و هزاران و هزاران برادر و خواهر دیگر در تمام دنیا است که در این به‌اصطلاح متُد هستند.

این برای من چه معنایی دارد؟ شما باید پاسخ را بدانید. اینکه بتوان 'خدا' را شناخت و با او سخن گفت، چه معنایی دارد؟ مگر می‌تواند معنای دیگری داشته باشد؟ این والاترین شادی است. نمی‌توان این را توضیح داد. فقط می‌توانید آن را تجربه کنید. اما من نیز هنوز بسیار رنج می‌برم. زیرا مردم جهان هنوز رنج می‌برند. و این تنها چیزی است که از روحیه و شادی من می‌کاهد. وگرنه، پس از شناخت 'خدا'، چیز دیگری نمی‌خواهید. حتی اگر چیزی برای خوردن یا پوشیدن نداشته باشید، راضی هستید. حتی اگر کل جهان به شما توجه نکند، شما اهمیتی نمی‌دهید.

("این مدیتیشن چه تفاوتی با مدیتیشن بودایی دارد؟") ("تفاوت میان نوع مدیتیشن شما و مدیتیشن بودایی چیست؟") مدیتیشن بوداییِ واقعی، حقیقی و اصیلِ حضرت بودا، مانند شیوهٔ مدیتیشن من است. و امروزه به دلیل نبود آن روش اصیل، انواع بسیار زیادی وجود دارد. من مسئول آن نیستم. مدیتیشن واقعیِ مسیحی در روزگاران قدیم نیز همین‌گونه بود. به همین دلیل موسی 'خدا' را به شکل شعله‌ای، شعله‌ای در بوته دید و 'خدا' را همچون صدای (درونی بهشتی) و 'خدا' را همچون صدای (درونی بهشتی) آب‌های بسیار شنید. همین تجربه و حتی بیشتر و بیشتر و بیشتر را می‌توانیم همین حالا داشته باشیم.

("آیا کتاب مقدس تنها کتاب مقدسی است که الهام‌یافته از 'خداوند' است، یا کتب دیگری هم هستند؟ آیا مرگ و رستاخیز [حضرت] عیسی مسیح زندگی ابدی را به‌واسطهٔ رحمت برای ما تضمین می‌کند؟ آیا عشق 'خدا' از پیش همه را نجات داده است؟ و آیا به همه افراد زندگی ابدی عطا خواهد شد؟ سپاسگزارم.") ("آیا کتاب مقدس تنها کتاب مقدسِ الهام‌یافته از 'خداوند' است یا کتب‌ دیگری نیز هستند؟ و آیا مرگ و رستاخیز [حضرت] عیسی مسیح زندگی ابدی را برای ما تضمین می‌کند؟ آیا عشق 'خدا' از پیش همه را نجات داده است؟ و آیا به همه افراد زندگی ابدی داده خواهد شد؟ سپاسگزارم.") کتب‌ مقدس بسیار دیگری نیز وجود دارند. اگر وقت بگذارید و آنها را مطالعه کنید، دقیقاً مانند کتاب مقدس هستند. اما نیازی ندارید. نیازی ندارید. کتاب مقدس کافی است. البته اگر بخواهید، می‌توانید مقایسه کنید. این هم از سؤال اول. و سؤال دوم؟

(آیا مرگ و رستاخیز [حضرت] عیسی مسیح زندگی ابدی را برای ما تضمین می‌کند؟) برای کسانی که از ایشان پیروی کردند و در زمانی که آن حضرت زنده بودند، به دست ایشان غسل تعمید یافتند، آن را تضمین می‌کند. به همین دلیل آن حضرت فرمود: "تا زمانی که در جهان هستم، من نور و راه جهانم."

هر بار که استادی رحلت می‌کند، شخص دیگری باید جای وی را بگیرد. به همین دلیل حضرت عیسی وعده داد که پس از خود، تسلی‌دهنده‌ای را بفرستد. و در زندگی‌های پیاپی، تسلی‌دهندگان بسیاری داریم. باید در جست‌وجوی آنها باشیم. اگر آنها را بیابیم، خوش‌اقبالیم. زیرا آنها گاهی از مکانهای غیرمنتظره ای می‌آیند. ما آنها را در موقعیت‌هایی غیرمنتظره می‌بینیم. به همین ترتیب، زمانی که حضرت عیسی زنده بود، مردم او را نشناختند. حتی او را شکنجه کردند و به صلیب کشیدند. می‌بینید. زیرا منتظر «پیام آور» بودند. و ایشان را به گناه کفرگویی متهم کردند. بله. پس به حکمت خود گوش دهید، از صمیم قلب برای هدایت به درگاه 'خدا' دعا کنید. وگرنه ممکن است دوباره این فرصت را از دست بدهیم. دیدن 'خدا' بسیار آسان است، و از دست دادن فرصت دیدن 'خدا' حتی آسان‌تر است. از اعماق قلبم سخن می‌گویم. شما آن را احساس می‌کنید. می‌دانید چه باید انجام دهید. سپاسگزارم.

("آیا ممکن است حس خلأیی که در درون احساس می‌کنیم، یا احساسی که هنگام افسردگی تجربه می‌کنیم، در واقع حالتی عرفانی باشد - اشتیاقی به نامتناهی؟") ("آیا ممکن‌است این حس، احساس خلأ درونمان یا احساسی که هنگام افسردگی تجربه می‌کنیم، در واقع یک حالت، یک حالت عرفانیِ دلتنگی برای چیزی، دلتنگی برای نامتناهی باشد؟") نه. نه. نه. متفاوت است.

خلأیی که هنگام افسردگی احساس می‌کنیم، همان افسردگی است. آن احساسِ فقدان 'خدا' است، فقدان عشقی است که در درون خود احساس می‌کنیم. و آن به‌اصطلاح خلأیی که هنگام مدیتیشن احساس می‌کنیم، نوعی وارستگی متعالی از همه چیز است، حتی از این بدن، و احساس می‌کنیم با همه چیز یکی هستیم. ما دیگر این بار فیزیکیِ فردیت یا بدن را نداریم. در یک حالت، انسان احساس بسیار بدی دارد، غمگین و ناامید است؛ در حالت دیگر، انسان بسیار شاد، خوشحال و سرمست است. کاملاً متفاوت‌اند، مانند شب و روز. به همین دلیل باید مراقب باشیم که در مدیتیشن راهنمایی درست داشته باشیم، وگرنه ممکن است توهم را با واقعیت اشتباه بگیریم.

چه ساعتی باید این سالن تئاتر را ترک کنیم؟ ساعت ده. بله. هنوز کمی وقت داریم؟ بسیارخب. بله. چون بعد از این، باید همین‌جا تشرف داشته باشیم، درسته؟ بله. پس لطفاً به پرسش‌ها ادامه دهید.

Photo Caption: "دنیا ۱ خانواده ی 'خداوند' است. خوب است که با همدیگر در هماهنگی زندگی کرد!"

دانلود عکس   

بیشتر تماشا کنید
همه قسمت‌ها (9/11)
1
کلام حکمت
2026-08-17
2271 نظرات
2
کلام حکمت
2026-08-18
1921 نظرات
3
کلام حکمت
2026-08-19
1969 نظرات
4
کلام حکمت
2026-08-20
1800 نظرات
5
کلام حکمت
2026-08-21
1548 نظرات
6
کلام حکمت
2026-08-22
1469 نظرات
7
کلام حکمت
2026-08-24
1075 نظرات
8
کلام حکمت
2026-08-25
808 نظرات
9
کلام حکمت
2026-08-26
555 نظرات
10
کلام حکمت
2026-08-27
409 نظرات
بیشتر تماشا کنید
آخرین ویدئوها
اخبار قابل توجه
2026-08-27
5321 نظرات
اخبار قابل توجه
2026-08-27
742 نظرات
کلام حکمت
2026-08-27
409 نظرات
میان استاد و شاگردان
2026-08-27
710 نظرات
اخبار قابل توجه
2026-08-26
711 نظرات
34:16
اخبار قابل توجه
2026-08-26
186 نظرات
کلام حکمت
2026-08-26
555 نظرات
میان استاد و شاگردان
2026-08-26
1053 نظرات
به اشتراک گذاری
به اشتراک گذاشتن در
جاسازی
شروع در
دانلود
موبایل
موبایل
آیفون
اندروید
تماشا در مرورگر موبایل
GO
GO
اپلیکیشن
«کد پاسخ سریع» را اسکن کنید یا برای دانلود، سیستم تلفن را به درستی انتخاب کنید
آیفون
اندروید
Prompt
OK
دانلود