پذیرایی از همهٔ بودا پادشاهان شگفت‌انگیز بوده است. آنها از روی لطف به ارتقای جهان ما کمک می‌کنند.

و اکنون یک حرف دل به زبانِ آولاکی (ویتنامی)، با زیرنویسهایی به زبان های متعدد، از 'های تویی' در آولاک، به عبارتی ویتنام داریم:

"چند ماه باید بگذرد تا یک آگوست طلایی از راه برسد؟ چند روز باید بگذرد تا یک ثانیۀ شکوهمند از راه برسد؟" (گزیده‌ای از ترانهٔ عشق ۴)

"با نهایت احترام، استاد محبوب،" امروز، ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، "روز ملی جمهوری سوسیالیستی ویتنام" است! از استاد عمیقاً سپاسگزارم که برایم روز تعطیلِ به ‌راستی معناداری ترتیب دادند ـ روز تعطیلِ به‌ راستی معناداری ترتیب دادند ـ روزی بدون هیاهو، بدون گردهمایی، بدونِ مهمانی و نوشیدن؛ روزی برای سکوت، تأمل، مدیتیشن "کوان یین" و پیوندهای مقدس...

امروز همچنین برنامهٔ اخبار فوری استاد، "اعلیحضرت بودا پادشاه پو از سرزمین وی، قسمت ۲ از ۲" را پخش می‌کند. امروز صبح، وقتی رستوران وگان را باز کردم، اشخاص- پرنده و سنجاقک‌ها به داخل خانه پرواز کردند! آیا ممکن است این جلوهٔ فرخنده با هدیه‌ای مرتبط باشد که "بودا پادشاه پو" به همهٔ موجودات زمین ارزانی داشتند؟! لامپ چراغ بهشتی "روشن ‌ضمیری" استاد، سه ماه تمام روشن نمی‌شد، اما امشب ناگهان دوباره روشن شد و درخشید! واقعاً خیلی خوشحال شدم!

امروز، هنگام تماشای برنامه و آشنایی با 'بودا پادشاه پو' از قلمرو 'وی'، دریافتم که شاید زمانی در آن قلمرو بوده‌ام. پانزده سال پیش، ذهنم همیشه سرشار از چنین تصاویر زیبایی بود. با دیدن زندگی اطرافیانم ـ زندگی‌هایی سرشار از رنج و تقلا ـ صدها پرسش داشتم که هیچکس پاسخی برایشان نداشت. سپس این موهبت نصیبم شد که با استاد آشنا شوم. تعالیم استاد را خواندم و پاسخ همهٔ پرسش‌هایم را یافتم. امروز، به ‌راستی آن "صلح و شرافتی" را احساس می‌کنم که گویی همان هدیه‌ای است که بودا پادشاه پو به‌ ویژه به استاد ارزانی داشتند!

پس از دو سال ادارهٔ رستوران لاوینگ هات، دیگر نه منابع مالی کافی برای گسترش آن داشتم و نه از سلامت لازم برخوردار بودم. با این ‌حال، به‌ گونه‌ای معجزه ‌آسا و با ترتیبات استاد، توانستم مکانی را با قیمتی مناسب اجاره کنم. این مکان، فضای وسیعی برای تهیهٔ خوراک وگان، محلی برای مدیتیشن و باغچه‌ای کوچک دارد که می‌توانم در آن چند گیاه ارگانیک برای تأمین نیاز رستوران پرورش دهم... صمیمانه از استاد سپاسگزارم که ترتیبی دادند تا دخترم ادارهٔ این رستوران لاوینگ هات را بر عهده بگیرد. امیدوارم او با نیروی جوانی‌اش، روح تازه‌ای به این رستوران بدمد تا عشق استاد به نقاط دورتری گسترش یابد و بر زندگی افراد بیشتری تأثیر بگذارد!

با تمام وجود و با احترام، برای استاد طول عمر و صلح آرزو می‌کنم! لطفاً اجازه دهید در مسیر عشقی که در این ۱۵ سال گذشته به من نشان داده‌اید، تا ابد همراهتان بمانم! تا ابد عاشق استاد خواهم بود! شاگرد 'های تویی' از آولاک (ویتنام)

'های تویی' خرسند، از حرف دلتان متشکریم. استاد پاسخی محبت‌آمیز برایتان دارند:

"های تویی صلح جو، ازعشق و سخنان سنجیده‌ تان سپاسگزارم. پذیرایی از همهٔ بودا پادشاهان شگفت‌انگیز بوده است. آنها از روی لطف به ارتقای جهان ما کمک می‌کنند. شاید آمدن اشخاص- پرنده و سنجاقک‌ها به رستورانِ شما، نشانه‌ای فرخنده بوده باشد. در مسیر معنوی، همواره شگفتی‌های بسیاری رخ می‌دهد. باشد که همهٔ موجودات، این شیوهٔ زندگی را تجربه کنند. به کار نیکتان ادامه دهید و از طریق رستوران لاوینگ هات خود، رژیم غذایی وگان را ترویج کنید. برای شما و مردم شادمان آولاک (ویتنام)، در هر لحظه از زندگی‌تان، صلح آرزو می‌کنم. عشق من سپری است که همیشه از شما محافظت خواهد کرد. خداوند برکتتان دهد."