Хамаг төрөлтнийг хайрлах Хайр, Орон зай, цаг хугацаанаас хэтийдсэн Хайр: Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хай (веган)-н ‘Эрин зууны хайр’ номоос, нэвтрүүлгийн 2-ын 2-р хэсгийг

Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хайн “Эрин Зууны хайр” номын “3-р хэсэг: Орон зай, цаг хугацаанаас хэтийдсэн Хайр: хэсгээр бүгдээрээ үргэлжлүүлцгээе. “Эрин зууны хайр” шүлэгт эртний ариун хайртайгаа дахин учрахыг хүссэн хүсэл тэмүүллийн тухай өгүүлдэг.

3-р хэсэг: Орон зай, цаг хугацаанаас хэтийдсэн Хайр

Эрин зууны хайр (Нгуои Тинх Тхиен Ко)

“Энэ л шөнө би гэрэлт оддын доор амсхийн энгүй холын гариг өөд бодлоороо аялнам. Орон зай, цаг хугацаа бидний хайрыг гандаахгүй ч орь зүрх минь зуун зууны аясаар хатаж гундана.

Үйл дагах нүүдлийн альхан талд нь явна вэ? Үй олон эрхэсийг нэгжин чамайгаан би хайлаа. Үймсэн түмэн ертөнцөөр хөл эцээн аяллаа. Үүнийг чи харин тааж мэдэхсэн билүү?

Зүрх сэтгэл юүг минь зөнд нь ганцаар үлдээж, Зөндөө холын ертөнц рүү үүлс даган аялж, сансар огторгуй даяар хайраа чи түгээснээ санахгүй л байна гэж үү, хаа холын амраг минь?

Хайрт чамтайгаа эргээд нэгдэхсэн гэхдээ хамаг орчлонгийн даяар дайдад би аялсан. Мянга мянган жил болсон ч цөхрөл үгүй хүлээх Миний үнэнч сэтгэл мэт цаг хугацаа хүлцэнгүй!

Хөхрөх усан мэт мэлмий баясгасан дурсамж Сүнсийг минь дэвшүүлэн тэтгэгч гэрэлт оддын адил. Жаргах нарны туяанд үүлс алтрах мэт үсэн шаргалтаж, эрт цагийн халуун хайрыг мөрөөдлөөр сүлжинэ л!

Эрхэм төрх чинь гэрэлтэхэд тэсгим жавар уясаж, энхэр хөл чинь хүрэхэд хайрга чулуу уярна. Ялдам гэгээн инээмсэглэлд хаврын цэцэг дэлгэрч, янаг хонгор дуунд үдшийн шувууд тайтгарна.

Алхаад өнгөрөхийн төдийд уулс өндөлзөж, модод найган баясна. Номин хөх тэнгэрт маргад ногоон өвс үүлсийн хамт бүжнэ. Аяа, байгаль юутай үзэсгэлэн төгөлдөр! Ой хөвч, гол мөрөн аялгуулан дуурьсахуй. Мянга мянган улирал солигдож, саран тэртээд мэлмэрнэ. Орь зүрхэн тэтгэж, Хайр мөнхөд оршино… Чамайг би өнөд дурсана. Газар дэлхий өнгө тунамал гийхийн учир ганган цэцгэн титмээр гайхуулж би гоёно!

Чамайгаан би олов! Сүнс минь сар болон оддоор чимэгдэн хатаж гундсан зүрх хайр сацруулан сэргэв. Аяа, орчлон хорвоо минь! Эрин зууны хайр минь энд л одоо тохиов! Чи минь айлсан ирж, түм буман ертөнцийг дэвшүүлэв. Чин сэтгэлийн долгис хаа холын эрхист хүрэв.

Тийн атал тэртээх одод нүдний буланд ажин түжин, чи бидэн хоёр танил хэдий ч хүйтэн хөндий, чилийсэн уртын замд бидний сэтгэл холдоо юу?

Бидний амьдарч асан билгүүн алс гарагийн биесээ түшин суусан бороотой үдшийг санана уу? Хайлган хайр гэнэт сэтгэлээс урван холдов уу! Хүйтэн хайрга гэтэл далайд урсан одов уу.

Амьддаа бид ахин учрах уу, аль эсвэл олон галавын дараа юу? Асуулт дүүрэн харцаар салахын цагтаа ширтэнэ.

Өдөр шөнөөр солигдож, дэр нулимсанд норно. Өнгөлөг саран, өндрийн одод бүүдийж, үүлс гунигтай хөвнө. Тэсгэл үгүй шаналлыг чи минь олж мэднэ үү? Тэргэл саран тэнгэртээ хуучирч буйг харна уу? Уужим их далайд хүслийн нулимс дуслахыг үзнэ үү? Унаж буй навчис зүрх сэтгэлийг чинь хөндөнө үү?

Тэсгим хүйтэн салхи уйтайяа үлээнэ. Тэр л газрын бороо санаанаас үл гарна. Өдрийн гэгээ бүдгэрч, үдшийн бүрий ирнэ. Өөр нэгэн шөнө ирж, эрин зуунаар үргэлжилнэ...

Аяа, амраг минь! Зүүд нойрондоо л уулзаж явья даа, алхмын зайнд биднийг алсын уулс хөндөлсөж дээ. Зүсэр нулимсаа тэвчиж, аньсага юугаа анья даа. Тооломгүй олон үгс өвлийн бороо мэт цутгаж, тоймгүй нэлийх тэнгис далайд нийлнэ. Диваажин хийгээд Дэлхий хайр энэрлээ дэлгэнэ. Дэргэд чинь харин сарнай дэлгэрнэ үү, зүрх зүсэх илд нумарна уу?

Хязгаарлашгүй орон зай, хэмжээлшгүй цаг хугацаа, төрөл дамжсан дотно харилцаа төсөөрч эгүүрд одож дээ.

Уй гашуу юунд надаас үл сална вэ? Уйт мэдрэмж яагаад надаас үл хагацна вэ? Гишгэсэн газар бүхэн чинь ул мөр нь илэрхий, гэрэлт олон од нэрийг чинь дуурьсгаад тодорхой. Гэтэл өдгөө алин ч учир битүүлэг нь юуных вэ!

Цавцайх үүлс, ноёлог уулс руу хайраа би сэвшээ салхиар илгээнэ... Сэтгэл зүрхээ сэвтээхгүй гэсэндээ сар болоод оддын гялбаанаас нэхэл асууж, санаандаа би дурсамжаа энхрийлэн хадгална.

Аяа, хайрт минь, ард үлдсэн амьдралынхаа ариун дурсамжийг мартлаа гэж үү? ‘Яасан ч нэгнээ мартахгүй’ хэмээх Яруухан шивнээг салхиар илгээгээч!”

Дараагийнх нь, бид “Шөнийн зүүд” шүлгээр үргэлжлүүлэх ба энэ нь диваажинд эргэн очиж, хуурмаг хүмүүний ертөнцийг орхих хүслийг илэрхийлдэг. Түүнчлэн энэхүү тансаг шүлэгт Оскарын хошой шагналт хөгжмийн зохиолч Ал Каша ая хийж, Тони-гийн шагналд нэр дэвшигч, Эмми-гийн шагналт Лиз Каллавэй Суприм Мастер Телевизийн дөрвөн жилийн ойд зориулсан “Амар амгаланг бэлэглэхүй” тоглолтод дуулжээ.

Шөнийн зүүд (Mо Дем)

“Урьд шөнө би зүүдэллээ. Унтах ор, дэрлэх дэрнээс анхил зандан агаарт үнэртэв. Үргэлж бид хамт, Үнэн хайр минь мөнх. Амраг сэтгэлийн мөрөөсөл хөврөв.

Урьд шөнө би зүүдэллээ. Улаан тоос бужигнасан энэ л амьдралыг орхин арилсан оронд би хөл тавив. Анхилуун үнэрт толгодын энгэрт санаа зовох зүйлгүй байна – Зовлон шаналал, уй гашуу алга болжээ.

Урьд шөнө би гэртээ харилаа. Ууланд бороо зүсрэн шаагихуй Тэрэгний дугуй эргэлдэж, аглаг харгуйн адагт хүрэв. Үнэн мөрөөдлийг урин дуудаж, Үүлс тэртээд гунигтай хөврөв. Хоосон чамин мөрөөдөл, хуурмаг ертөнцийн амьдралыг огооров!

Энхэрхэн хайр минь! Эрхэмсэг холын далайг тэмцэн эргэх голын усан зогсоо нь үгүй урсана. Учир нь тэнд хоног өдрүүд тансаг, улбаалан ирэх амьдралын өнгө тунсаг. Учирлан хэлэх гомдол үгүй найрсаг.

Урьд шөнө би зүүдэллээ. Усгал цагаан хун болон Уулсын дээгүүр би дүүлэв. Эрх чөлөөг элин халин мэдэрч, өндрийн цасаар умдаалж, өнгийн солонгонд умбав”.

Төгсгөлийн “Цагийн сүүдэр” шүлэгт орон зай, цаг хугацааг давсан харилцааны тухай дурсан өгүүлдэг.

Цагийн сүүдэр (Хуат Нео Тхой Гиан)

“Чи нүүдлийн шувуу мэт тэртээ алсад элин халина. Би шөнийн шүүдэр мэт, буцаад агаарт замхран арилна.

Чи амьдралыг гийгүүлэх сарны гэрэл буюу. Би алсад уусан далдрах Үүрийн цолмон ажгуу.

Хүрээд ирсэн хаа холын хайр хөвөн үүлс мэт алсад санагдах нь юуных вэ? Хайрын үгс нь хайлган цайлган, халуун гар нь дулаан зөөлөн, хангал зүүдэндээ л учирч явья даа.

Аяа, цаг хугацаа гэж! Аниргүй шөнийн сүүдэр мэт сэтгэл ямархан эмзэг? Зөнгөөр учирсан хайр, зүрхнээс цацарсан аялгуу сэрээж, зүүд нойрондоо л учран ханьсая даа.

Бахдал төгөлдөр гийгүүлсэн бадамлах наран чи ажгуу. Зөөлөн анхилан үнэртсэн зэрлэг цахирмаа би ажгуу.

Эргээс алсрах завь мэт энгүй алсыг чи зорин одном. Өнө мөнхөд чимээрхэн буух өвлийн бороонд би уяран үлднэм”.

“Эрин зууны хайр” номыг дараах хаягаас үнэгүй татаж авах SMCHBooks.com