به این جنگ پنهان پایان دهید آنگاه تمام جنگ ها پایان خواهد یافت، به صلح جهانی پایدار و واقعی دست میابید، قسمت ۳ از ۹

در حالی که رودخانه‌های ما، دریاچه‌های ما روز به روز خشک‌تر و ناپدید می‌شوند و همه جا بیشتر و بیشتر با کمبود آب مواجه اند رودخانهٔ خون از کشتار ناعادلانه رودخانهٔ خون از کشتار ناعادلانه همچنان بی‌وقفه در همه جا و در همه کشورها جاری است. استخوان‌های این پیکرهای بی‌گناهِ اشخاص- حیوان روزبه‌روز بیشتر و بیشتر روی هم انباشته می‌شوند. حتی اگر شما نبینید. اگر صحبت‌کردن درباره اینها شرم‌آور است، و نشان‌دادنِ آنها ممنوع است که کشتارگاه‌ها را در مناطق دورافتاده می‌سازید، پس چرا همچنان از آن حمایت می‌کنید؟ چرا همچنان انجامش می‌دهید؟ بهشت ها نمی بینند؟ جهنم ها نمی دانند؟

بسیاری از رهبران جهان، سکولار یا غیرسکولار، رهبران مذهبی، هنوز از همۀ این‌ها حمایت می‌کنند صرفاً به‌خاطر ذائقهٔ خودشان یا برای کسب رای! نمی‌دانم که آیا واقعاً از کارما چیزی نمی‌دانند. هر دینی درباره‌اش صحبت کرده - به ما گفته کشتار نکنید، چون کارمایش سنگین است.

آیین بهاییت

"درمورد خوردن گوشت حیوانات و اجتناب از آن، از این آگاه باشید که در ابتدای خلقت، خداوند برای هر موجود زنده ای غذایی مقرر کرد، و خلاف آن چیز مقرر شده مقبول نمیباشد."

آیین بودایی

"«...تمام گوشتهایی که بوسیله موجودات زنده خورده می شود اقوام خود آنها هستند.»" ~ لانکاواتارا سوترا

"همچنین، بعد از تولد کودک باید توجه و مراقبت انجام شود نه اینکه حیوانی کشته شود تا مادر آن کودک را با غذاهای گوشتی تغدیه کنند و خویشاوندانی که گردهم آمده اند نباید مشروب یا گوشت بخورند... زیرا در زمان بدنیا آمدن کودک که شرایطی بسیار سخت است، شیاطین، هیولاها و جن های بسیار زیادی جمع شده اند که میخواهند خون بو داری را مصرف کنند... که جاهلانه با کشتار حیوانات برای خوردن ریخته میشود... به این شکل آن افراد نفرین هایی را برای خود میاورند که برای هم مادر و هم فرزند، مرگبار میباشد." ~ سیتیگاربا سوترا

"روزهای بعد از مرگ یک شخص مراقب باشید و قتل نکنید یا نابود نکنید یا «کارما» ی شر توسط پرستش یا اهدای قربانی به شیاطین و خدایان، ایجاد نکنید... زیرا چنین کشتار و سلاخی، یا پرستش های انجام شده یا قربانی های اهدا شده «نه تنها یک ذره هم قدرتی برای منفعت رساندن به شخص مرده ندارد، بلکه کارمای بد بیشتری به کارمای سابق اضافه میکند، و آن را عمیق تر و جدی تر میکند.» ... از اینرو «تناسخ او به سطحی خوب را به تاخیر میاندازند.»" یک ذره به معنی مقداری بسیار کم (تقریبا هیچ) است. «کارما» به معنی عقوبت است. ~ سیتیگاربا سوترا

کائودایسم

"...مهمترین چیز توقف قتل است... زیرا حیوانات نیز روح دارند و مانند انسانها می فهمند... «اگر ما آنها را بکشیم و بخوریم، آنوقت بدهی خونی به آنها خواهیم داشت.»" ~ کتاب تعالیم قدیسان

مسیحیت

"گوشتها برای شکم و شکم برای گوشتها: اما خداوند هم آن و هم آنها را نابود خواهد کرد." انجیل مقدس

"و درحالیکه گوشت هنوز بین دندانهایشان بود، قبل از اینکه جویده شود، خشم خدا در میان مردم زبانه گرفت و خداوند مردم را به بلای بسیار بزرگی دچار کرد." انجیل مقدس

اسن

"من آمده ام که به قربانی کردنها و ضیافتهای خون خاتمه دهم، «و اگر شما قربانی و خوردن گوشت و خون را متوقف نکنید»، خشم پروردگار بر شما متوقف نخواهد شد." ~ انجیل دوازده قدیس

هندوئیسم

"از آنجاییکه شما نمیتوانید حیواناتی را که کشته شده اند دوباره زنده کنید، مسئول کشتن آنها هستید. بنابراین به جهنم خواهید رفت؛ راهی برای رستگاری شما وجود ندارد." ~ آدی – لیلا

"کسی که میل به تقویت جسم خود بواسطه خوردن گوشت مخلوقات دیگر را دارد در بیچارگی زندگی میکند فرق نمیکند که به شکل چه موجودی متولد شده باشد." ~ ماهاباراتا، آنو.

اسلام

"الله به هیچکس رحم نمی کند، جز به کسانی که به موجودات دیگر رحم می کنند." حدیث

"شکم خود را قبرستان حیوانات نکنید!" حدیث

آیین سیک

"آن افراد فانی که حشیش، گوشت و شراب مصرف می کنند صرفنظر از هر عبادت، مراسم و یا و یا روزه ای که بجا می آورند، آنها به جهنم خواهند رفت." ~ گورو گرانت صاحب

بودیسم تبتی

"اگر به خدایان گوشتی را پیشکشی کنیم که از کشتن حیوانات متحرک حاصل میشود، مانند پیشکش به یک مادر گوشت فرزند خودش است و این گناهی بزرگ است." ~ راه اعلی انضباط

و غیره...

اینها فقط مثال هایی می باشند. برای اطلاعات بیشتر، لطفا این سایت را مشاهده کنید: SupremeMasterTV.com/scrolls

و ما همچنان برای صلح دعا می‌کنیم، برای صلح مذاکره می‌کنیم، اما این‌همه طول کشیده و هنوز اتفاق نیفتاده است. صلح ِکامل هنوز نیامده است. صلح، بر سر زمین و اموال معامله می‌شود، مثل یک تجارت، گویی زمین و هر دارایی‌ای از جان انسانها ارزشمندتر است. پس مذاکره را ادامه بدهید، کشتار را ادامه بدهید، مردم خودتان را بکشید و مردم همسایه را هم بکشید.

ای رهبران مذهبی و غیرمذهبی، مردم خود را به کدامین سو می‌برید؟! آنان به شما اعتماد دارند، اما داریم به کجا می‌رویم؟ و در همین حین، شما لاشه‌های مرده و آلوده هر شخص- حیوان را که پیدا کنید می‌جوید، تکه‌تکه‌شان می‌کنید، در دهان خود می‌چپانید، در این صنعت مرگ‌بار مشارکت می‌کنید هر روز و هر شب و هیچ انزجار، پشیمانی درباره آن حس نمیکنید. حتی با شادمانی از بوی خون‌آلود و متعفن مرگ، لذت می‌برید! پس چه کسی را باید سرزنش کنیم؟

همه ادیان به شما گفته اند: «هرچه بکارید، همان را درو می‌کنید.» هر کاری کنید، به خودتان برمی‌گردد.

حتی اینشتین هم به ما گفت اگر شما در یک نقطه بایستید و چیزی را به دوردست پرت کنید و اگر به‌قدر کافی صبر کنید همان چیز دوباره به سوی شما بازمی‌گردد. او می‌خواست بگوید که این همان قانونِ کارماست همان اصلی که در همهٔ ادیان‌ وجود دارد. با اینکه ظاهر او این را نشان نمی‌داد، و خودش را فردی مذهبی یا روحانی معرفی نمیکرد – اما او در حقیقت چنین بود. او قانون کارما را از بسیاری از قدیسین در ادیان بزرگ بهتر می‌فهمید.

حتی بودا هم بر شفقت ابدی تأکید داشت. اما هنوز راهبان زیادی اشخاص-مرغ را می‌جوند، اشخاص- ماهی را تکه‌تکه می‌کنند تا بخورند. گوشت خوک، گوشت گاو، هرچه را نام ببرید، همه را می‌خورند. و در ادیان دیگر هم همین است - کاتولیک، اسلام.

مرا ببخشید، اما از اینکه رک و صریح حقیقت را بگویم، متأسف نیستم. اگر دیگر حقیقت را نگویم، پس من چه هستم؟ همه ما دوست داریم حرف‌های شیرین و تحسین آمیز بشنویم و همیشه سرمان را به نشانه تأیید تکان دهیم صرفا برای منفعت بیشتر در تجارت، در روابط، سیاست‌ها و غیره... اما کرامت انسانی‌ما نباید اجازه دهد چنین کنیم. ما باید یک انسان باشیم. باید با تمام گونه ها، مهربان و بامحبت باشیم، نه فقط با نوع بشر. و حتی با نوع بشر هم نتوانسته‌ایم خوب و با شفقت رفتار کنیم چه برسد به دیگر گونه ها. این دنیا به چه تبدیل شده؟ انسانیت ما کجا رفته؟ منزلت بزرگ‌منشانۀ ما کجا رفته؟ حالا آن کجاست؟

ما بزرگ، قوی و قدرتمندیم، همهٔ مواد مغذی را داریم که بخوریم، اما باز هم موجودات حیوان ناتوان، ضعیف را که زنده و در حال تحرک هستند را می‌کُشیم که زنده و در حال تحرک هستند را می‌کُشیم فقط برای اینکه آنها را در حلق خود فرو کنیم. ما باید شریف‌تر از این باشیم. ما باید مهربان‌تر و دلسوزتر از این باشیم. باید چنین باشیم، چون انسانیم- هوش داریم، «خصوصیت شریف» داریم. ما قلبی داریم که می‌داند چه زمانی ما را به درد آورد و اندوهگین کند. چطور می‌توانیم درد و اندوهِ موجودات دیگر، افراد دیگر را نادیده بگیریم؟ چطور می‌توانیم احساسش نکنیم؟ اگر کمی از انگشتتان بُریده شود، دردتان می‌گیرد، از آن خون می‌آید. چطور میتوانید کارهایی وحشیانه‌تر از آن را با انسان‌های دیگر و اشخاص-حیوان انجام دهید؟

خدا برای ما غذای فراوان آفریده است، و این روزها ما بسیار باهوش‌تر و بسیار تواناتر از گذشته‌ هستیم. می‌توانیم سبزیجات و میوه‌های بیشتر بکاریم، تا گرسنگی‌مان را رفع کنیم و بدنِ فیزیکی‌مان را تغذیه کنیم، تا بتوانیم کارهای خوب بیشتری در دنیا انجام دهیم. می‌توانیم چیزهای بیشتری اختراع کنیم تا زندگی برای همه‌مان راحت‌تر شود. امروزه، ماشین‌آلات پیشرفته‌تر و امکانات فراوانی در اختیار داریم که می‌توانیم برای شادترکردن، راحت‌تر کردن و آسان‌ترکردن زندگی‌مان استفاده کنیم. اما همۀ این هوش، این اعتبار، این امتیاز را برای کشتن به‌کار می‌گیریم. هر روز جنگ در جریان است ـ هر روز ـ برای نوزادان، برای جنین‌ها، برای حیوانات باادراک، حتی حیات‌وحش- حتی اگر آنها در جنگل، در بیشه، یا در اعماق دریا زندگی کنند، باز هم شکارشان می‌کنیم، می‌کشیم و می‌خوریم.

اگر در زندگی‌تان، در طول روز فقط یک دقیقه وقت دارید، به این فکر کنید. به این فکر کنید که آنها چه حسی دارند. به این فکر کنید که چرا باید این را انجام دهیم، وقتی این‌همه برکاتِ فراوان داریم - میوه، سبزیجات، حتی پروتئین گیاهی، برای ارضای ذائقه‌مان و برای تقویت بدن ارزشمندمان که خدا به ما داده است. و وقتی خدا به شما یک کودک دیگر می‌دهد، شما او را می‌کُشید. پیش‌از آنکه او حتی بتواند بگوید: «لطفاً مرا نکُش»، پیش‌از آنکه بتواند حرف بزند، پیش‌از آنکه بتواند صورت شما را ببیند تا از شما تشکر کند که به او فرصت زندگی دادید به او زندگیِ انسانی دادید تا از آن لذت ببرد. او می‌تواند از همه این خوبی و خوشی لذت ببرد، مثل شما ـ با شما! چطور می‌توانید این کار را کنید؟

Photo Caption: بیایید خداوند را، بخاطر زندگی همراه با آزادی و آرامش شکرکنیم

دانلود عکس