این شمایید: سخنانی ازآسی آبلابا کِتزالکواتل (چنین گفت کوتزالکواتل)، قسمت ۲ از ۲

ای یگانهٔ مقدس که در درون ما امید هستی، همان‌گونه که ما در تو نور هستیم. ما تو را مبارک می‌خوانیم، زیرا ما نام تو هستیم. از فرمانروایی خویش در درون ما آگاه باش. باشد که ارادهٔ تو تحقق یابد، زیرا ارادهٔ ما نیز همان است؛ از جهان‌های سنگین و خفته‌ای که از آنِ تو هستند تا جهان‌هایی که با بال‌های تو بال می‌زنند. بگذار بدن ما محرابی شود که در آن ذرت را به‌عنوان قربانی برای تو بسوزانند و این، خوراک ما شود. ما را توانا ساز تا بدهی‌های خود را در وجود دیگران ببخشیم و بدین‌سان بتوانیم پیشانی تو را در وجود آنها لمس کنیم.

و ما را از شر این باور که ما بیرون از تو هستیم رها ساز، زیرا ما بازتاب‌های تو بر زمین هستیم، همان‌گونه که تو بازتاب ما در بهشت هستی.' همواره بدانید که هر آنچه می‌بینید، چیزی جز بازتاب حال درونتان نیست. مانند نادانانی نباشید که می‌خواهند با اصلاح اطرافیانشان، جهان را اصلاح کنند. نخست دل‌های خود را اصلاح کنید و سپس بروید و به اصلاح بپردازید، به شما می‌گویم که در آن روز حتی پرندگان کوچک نیز به دنبالتان خواهند آمد تا به شما گوش بسپارند.

اگر با یکدیگر متحد می‌شوید، بگذارید دلتان این پیوند را برقرار کند، اما هرگز به سازمان تبدیل نشوید، زیرا سازمان‌ها دست خواهران خود، یعنی هنجارها را می‌گیرند و با خود می‌آورند و هنجارها نیز برادران خود، یعنی آیین‌ها را می‌آورند و همگی با هم، آن اصل حقیقت را که از آن زاده شده‌اند، از میان خواهند برد. پس باشد که گروه‌ها از درون به بیرون شکل بگیرند و هرگز از بیرون به درون شکل نگیرند. زیرا راه نخست راه تکامل را به روی شما می‌گشاید، اما راه دوم بال‌های پیشرفتتان را می‌چیند و به‌مرور، برای روانتان بیشتر حکم زندان را پیدا می‌کند تا باغ. به روی همگان گشوده باشید و در همان حال، کسانی که مانند شما گشوده می‌شوند، برادران آگاه شما خواهند بود.

این‌ها با خواندن یا جای دادنشان در ذهن رخ نمی‌دهند، بلکه تنها زمانی تحقق می‌یابند که آنها را با هر تپش قلبتان احساس کنید و با سرسپردگی و فداکاری خود بر چهرهٔ این زمین نقش بزنید. به‌راستی به شما می‌گویم که هیچ‌کس از مدرسهٔ این جهان فارغ‌التحصیل نخواهد شد و حتی یک مرتبه در آن بالاتر نخواهد رفت، مگر آنکه نخست بر جسم خویش چیره شود. پس هشیار باشید، زیرا زمان آزمون نزدیک است و کار گردآوری غلات از هم‌اکنون آغاز شده است.

دربارهٔ بدی ثروت بسیار سخن می‌گویند: دربارهٔ بدی ثروت بسیار سخن می‌گویند؛ بااین‌حال به شما می‌گویم: "ثروت در ذات خود نه خوب است و نه بد، بلکه بسته به استفاده‌ای که انسان از آن می‌کند، بد یا خوب می‌شود. همواره به یاد داشته باشید که هر آنچه به شما داده می‌شود، برای خودتان نیست، بلکه برای آن است که حامل آن و مجرایی برای رساندنش به برادران دیگری باشید که بیشتر به آن نیاز دارند. در وجود آنها به خود یاری رسانید. در وجود آنها خود را ببخشید و در وجود آنها به کمال برسید."

هرگاه چنین کنید، استاد جهان از شما به‌عنوان مجراهایی برای رساندن آب حیات به سراسر زمین بهره خواهند گرفت. هرگاه این کارها را انجام دهید، چشمان روح گشوده خواهند شد و خواهید دید که تنها نیستید و هرگز تنها نبودید زیرا برادران بزرگ‌تر بسیاری مراقب شما هستند و دل‌هایتان را آماده می‌کنند تا با تلاش آنها، به همهٔ ساحت‌های نام مقدس گسترش یابند.

پس هر آنچه از دستتان برمی‌آید، برای کسانی انجام دهید که آنها را بیرون از خود می‌بینید، زیرا در حقیقت آنها خود شما هستند. و اکنون با من همراه شوید و در سکوت، با قلب خود بگویید: صلح و عشق نثار همهٔ موجودات باد. من نور جهان هستم. به سوی من بیایید."